สรุปประเด็นสำคัญ
- มาตรา 102: บัญญัติให้ผู้ส่งของต้องยื่นใบขนสินค้าขาออกต่อพนักงานศุลกากรและต้องผ่านพิธีการครบถ้วนก่อนปล่อยเรือหรือพาหนะออกไป
- มาตรา 103: กำหนดเรื่องการบรรทุกของลงเรือหรือพาหนะเพื่อส่งออก จะต้องกระทำต่อหน้าพนักงานศุลกากรหรือได้รับอนุมัติก่อน
- การควบคุมสินค้าต้องกำกัด: การส่งออกสินค้าบางรายการต้องการใบอนุญาตนำออก (เช่น สินค้าเกษตร โบราณวัตถุ แร่ธาตุ อาวุธ)
- ความเสี่ยงการสำแดงเท็จ: การสำแดงปริมาณหรือประเภทสินค้าขาออกไม่ตรงกับตู้คอนเทนเนอร์จริง มีโทษปรับทางอาญาและริบของกลาง
สิทธิ์และหน้าที่ผู้ส่งออกสินค้าตามมาตรา 102
มาตรา 102 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560 บัญญัติให้ผู้ใดที่จะส่งของออกไปนอกราชอาณาจักร ต้องยื่นใบขนสินค้าขาออกต่อพนักงานศุลกากร และต้องชำระอากรขาออก (ถ้ามี) ให้ครบถ้วน รวมถึงผ่านพิธีการศุลกากรทุกขั้นตอนก่อนที่พาหนะที่บรรทุกของนั้นจะออกจากเขตศุลกากร การละเลยไม่ยื่นใบขนสินค้าขาออกหรือการนำสินค้าบรรทุกลงเรือโดยไม่มีใบขนสินค้าที่ผ่านพิธีการอย่างถูกต้อง ถือเป็นความผิดฐานพยายามส่งของออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ผ่านพิธีการศุลกากรโดยชอบ
มาตรา 103 กับหลักเกณฑ์การบรรทุกของเพื่อส่งออก
ตามมาตรา 103 การบรรทุกของที่ส่งออกลงในยานพาหนะ หรือการขนย้ายของเพื่อส่งออก จะต้องดำเนินการในสถานที่ที่ทางราชการกำหนด (เช่น ท่าเรืออนุมัติ หรือเขตสนามบินศุลกากร) และต้องดำเนินการในเวลาทำการศุลกากร เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นพิเศษจากนายด่านศุลกากรท้องที่ กฎเกณฑ์นี้มีไว้เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของสินค้าและป้องกันการลักลอบส่งออกสินค้าที่ผิดกฎหมายหรือสินค้าที่ไม่ได้รับอนุญาต
ไม่อยากยุ่งยาก? เลือกใช้บริการกับ บริษัท โลจิสติกส์ไร้ขีด จำกัด สิ!
เราคือผู้นำบริการนำเข้า-ส่งออกข้ามแดนและพิธีการศุลกากรครบวงจร จัดการเอกสารอย่างถูกต้อง แม่นยำ รวดเร็ว และติดตามสถานะสินค้าได้แบบเรียลไทม์
ติดต่อผู้เชี่ยวชาญทันทีข้อควรระวังเรื่องการควบคุมสินค้าขาออกและเอกสารแนบ
สินค้าส่งออกจำนวนมากเป็นสินค้าที่ควบคุมโดยกฎหมายเฉพาะ (Restricted Goods) ผู้ส่งออกจะต้องยื่นคำขอและได้รับใบอนุญาตส่งออก (Export Permit) จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น ใบรับรองสุขอนามัยพืชจากกรมวิชาการเกษตรสำหรับสินค้าเกษตร หรือใบอนุญาตจากกรมศิลปากรสำหรับโบราณวัตถุ ซึ่งใบอนุญาตเหล่านี้ต้องเชื่อมโยงเข้ากับระบบ National Single Window (NSW) เพื่อส่งต่อข้อมูลไปยังคอมพิวเตอร์ศุลกากร หากระบบตรวจไม่พบข้อมูล ณ วันที่ส่งใบขนส่งออก ตู้สินค้าอาจถูกระงับการบรรทุก (Hold) และต้องเสียค่าใช้จ่ายเดมเมอเรจ (Demurrage) จำนวนมาก
หน่วยงานอ้างอิงและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง
- กรมศุลกากร (Customs Department): ตัวบทบัญญัติมาตราความรับผิดและบทลงโทษทางอาญาภายใต้พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560
- กระทรวงการคลัง & คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์: กฎกระทรวงการประเมินราคาศุลกากร และช่องทางการยื่นอุทธรณ์ภาษีอากรอย่างเป็นทางการ
การส่งออกสินค้าจากประเทศไทยต้องปฏิบัติตามมาตรา 102 และ 103 แห่ง พ.ร.บ. ศุลกากร พ.ศ. 2560 โดยผู้ส่งออกมีหน้าที่ต้องยื่นใบขนสินค้าขาออกสำแดงประเภท ปริมาณ และพิกัดสินค้าให้ตรงกับความเป็นจริง พร้อมยื่นใบอนุญาตส่งออกกรณีสินค้าต้องกำกัดก่อนพาหนะนั้นจะออกนอกราชอาณาจักร
คำถามที่พบบ่อย (FAQs)
Q: การส่งออกสินค้าที่ต้องมีใบอนุญาต แต่ยื่นใบขนสินค้าโดยไม่มีใบอนุญาตมีความผิดอย่างไร?
A: มีความผิดฐานพยายามหลีกเลี่ยงข้อจำกัดตามมาตรา 244 ซึ่งมีโทษปรับและอาจถูกริบของกลาง แม้ว่าสินค้านั้นจะไม่มีภาระอากรขาออกก็ตาม
Q: การบรรทุกสินค้าลงเรือต้องทำต่อหน้าเจ้าหน้าที่เสมอไปหรือไม่?
A: ตามมาตรา 103 ต้องดำเนินการในสถานที่อนุมัติและเวลาทำการ หรือผ่านระบบประมวลผลทางอิเล็กทรอนิกส์ตามที่กรมศุลกากรกำหนด
